Wszyscy lubimy się bawić

Wysłuchanie wiersza „Przyjaciel”.

Nie musisz mieć przyjaciół stu,

nie musisz mieć dziesięciu,

wystarczy, byś jednego miał,

a to już wielkie szczęście.

Przyjaciel to jest taki ktoś,

kto zawsze cię zrozumie,

gdy dobrze jest – to cieszy się,

gdy źle – pocieszyć umie.

Przyjaciel to jest taki ktoś,

kto nigdy nie zawiedzie,

a poznasz go, bo z tobą jest,

gdy coś się nie powiedzie.

Rozmowa, na podstawie wiersza,  pytamy:

− Ilu przyjaciół wystarczy mieć?

− Kogo możemy nazwać przyjacielem?

− Po czym można poznać przyjaciela?

Co to jest niepełnosprawność? – to bardzo trudny temat, ale spróbujcie Państwo na ten temat porozmawiać, łatwiej będzie gdy odwołacie się do przykładów znajomych, sąsiadów czy rodziny.

Jak możemy pomóc osobom z niepełnosprawnościami?

Zestaw ćwiczeń ruchowych

·         Dziecko leży na brzuchu, a szarfa, apaszka, chustka – przed nim. Następnie dziecko chwyta szarfę za końce i lekko unosi ręce, bez zginania w łokciach. Aby utrudnić zadanie, dziecko może jednocześnie wykonywać ruchy rękami na boki.

·         Zabawa ruchowa z elementem skoku. Szarfa leży na podłodze tworząc koło, zadaniem dziecka jest wskoczyć do środka i wyskoczyć tak by na nią nie nadepnąć, najpierw obunóż, potem próbujemy na jednej nodze.

·         Ćwiczenia stóp. Układamy szarfę na podłodze formując ją w kształt koła, wokół rozkładamy drobne maskotki, gąbki, ewentualnie skarpetki (coś co mamy w domu pod ręką). Dziecko siada z lekko ugiętymi nogami i rękami opartymi za sobą, jego zadaniem jest złapać przedmioty palcami stóp i umieścić go w szarfie, czyli posprzątać. Spróbujmy to zrobić z zamkniętymi oczami.

Na zakończenie zastanówcie się wspólnie, które z dzieci z obrazka powyżej tak naprawdę nie mogło bawić się z nami podczas naszych zabaw ruchowych, czy dotyk mógł zastąpić wzrok, czy możemy te ćwiczenia wykonać jedną ręką czy nogą, czy itd.